PROCEDURA KIEROWANIA DZIECKA CHOREGO D0 KLASY INTEGRACYJNEJ
Gimnazjum Integracyjne w ZSP nr 4. W sposób szczególny funkcjonuje tutaj dobór uczniów pełnosprawnych, jak wspomniano, opieramy się na naszej wiedzy o dziecku ze szkoły podstawowej, gdyż trzon gimnazjalistów stanowią nasi wychowankowie. Wg nas jest to korzystne, bo nieanonimowość, wzajemna znajomość charakterów, temperamentów, uzdolnień i słabszych punktów pozwala kontynuować efektywniej nauczanie i pobudzanie do sięgania wyżej. Krótko mówiąc – nasze gimnazjum, nie będąc szkołą masową, daje uczniowi jedyne w swoim rodzaju warunki do pracy:
uczeń nie zaczyna od nowa przystosowywania się do nieznanych okoliczności i otoczenia (energia dziecka skupia się na rozwoju własnym, nie na walce o „przetrwanie” i zajęcie eksponowanego miejsca w grupie rówieśniczej),
jest bezpieczny w stosunkowo niedużej i na wskroś rozpoznanej grupie (podstawowy czynnik sprzyjający bezpiecznej szkole),
jest w grupie o dość wyrównanym potencjale intelektualnym, co sprzyja wzrastaniu ambicji (uczniowie „ścigają się”),
ma możliwość podjęcia wyzwania, jakim jest od początku istnienia gimnazjum pierwsze miejsce w zestawieniu wyników egzaminów gimnazjalnych wśród gimnazjów publicznych Świnoujścia – może wpisać się w ten ciąg, skorzystać z możliwości osiągania wysokich wyników przy pomocy naszego systemu wspomagania ucznia:
zwiększona liczba godzin przedmiotów: język polski, matematyka, fizyka, biologia, geografia, język angielski,
koła przygotowujące do konkursów przedmiotowych, poszerzające wiedzę i umiejętności przedmiotowe i interdyscyplinarne,
zajęcia sportowe pozalekcyjne (tegoroczne sukcesy naszych siatkarzy i siatkarek są wynikiem niedawnego wprowadzenia tych zajęć i wyłowienia ambitnych talentów),
dostęp do najnowocześniejszych pomocy naukowych (także elektronicznych), multimediów, sprzętu rehabilitacyjnego, rekreacyjnego, nowoczesnej pracowni garncarskiej.
Uczeń jest otoczony opieką dydaktyczną i wychowawczą dwóch nauczycieli (nauczyciel przedmiotu i nauczyciel wspomagający – specjalista integracji, który zwykle jest wychowawcą klasy),
jest traktowany podmiotowo, bierze udział w kształtowaniu swego profilu społecznego (integracja),
może korzystać z wszechstronnego wsparcia przez specjalistów: terapii pedagogicznej, rehabilitacji, logopedy (od września 2008 r.), psychologa, pedagoga.
Rodzice mogą korzystać z systemu wsparcia wychowawczego, funkcjonującego w szkole (koordynator d.s. bezpieczeństwa, psycholog, pedagog).
Nie istnieje u nas zjawisko masowej absencji, wagarów czy tzw. fali szkolnej.
Nasza szkoła w sposób szczególny współpracuje z całym miejskim systemem wspierania uczniów i rodzin i bierze udział w wielu znaczących przedsięwzięciach profilaktycznych, oświatowych, zmierzających do stałego poprawiania jakości życia szkolnego, wzmagania aspiracji życiowych dzieci i czuwania nad ich bezpieczeństwem w szkole i poza nią. Włączamy się w programy ogólnopolskie (Szkoła bez przemocy, Ślady przeszłości, Zero tolerancji dla przemocy w szkole).
Ze względu na kameralny charakter gimnazjum nasza mrówcza praca odbywa się w mniej spektakularny sposób, mimo to w tym roku byliśmy wiele razy obecni w mediach w dobrym kontekście. Naszą siłą są zadowoleni absolwenci i ich rodzice oraz wyniki. Zapytajcie ich o to w naszej internetowej księdze gości lub u nas w szkole.
INFORMACJE O REFORMIE
Do pobrania prezentacja "Sześciolatek idzie do szkoły"

Zaproszenie do Gimnazjum
Do pobrania prezentacja opracowana przez Krzysztofa Konkolewskiego

INTEGRACJA – FAKTY I MITY
Szkoła integracyjna to szkoła, w której na podstawie obowiązującego prawa dokonuje się proces integrowania dzieci ze sobą – w pełni sprawnych i tych, wobec których fachowcy orzekli potrzebę nauczania w klasie integracyjnej, czyli zastosowanie pewnych szczególnych metod indywidualizacji pracy.
Pożytki ze współistnienia i współpracy w zespole integracyjnymi, to nie tylko wyrównanie szans na pełny rozwój dziecka niepełnosprawnego. To również kształtowanie nowoczesnego człowieka, który jako wartość postrzega danego człowieka, a nie jego wygląd, stan posiadania, sprawność fizyczną. Nauka życia w społeczności, w której spotykają się różni ludzie, różnie reagujący, różnie pracujący, powinna być celem każdego wychowywania – instytucjonalnego, indywidualnego. Przecież nasze dorosłe życie składa się z ciągłego stykania się z rozmaitymi ludźmi, uczenia się kompromisów, rozwiązywania wszelakich problemów wynikających z konieczności dostosowania się do innych. Ludzie są trudni, więc trzeba się ich uczyć. Zatem szkoła jest niewątpliwie poligonem życia, kształtującym nawyki i po części charakter. Przy wsparciu rodziny, która jest jednak głównym ogniwem w procesie wychowania i edukacji, szkoła może wdrażać od najmłodszych lat do funkcjonowania w warunkach tolerancji, akceptacji, altruizmu i poszanowania godności, przy zachowaniu osobistych właściwości.
Klasy integracyjne w szczególny sposób realizują idee tolerancji i wzajemnej akceptacji oraz wspomagania w rozwoju. Nie jest to – jak wielu rodziców przypuszcza klasa „zsyp”, do której dowolnie można przesuwać niewygodne dzieci mające problemy. Ze zgrozą stwierdzamy, że także niektórzy pedagodzy świnoujscy wykazują tak daleki brak orientacji w tej materii, że przysyłają rodziców dzieci słabych, niedostosowanych społecznie itp., traktując integrację jako miejsce skupiania wszelakiej maści uczniów odbiegających od średniej! A klasy integracyjne (szczególnie gimnazjalne) są dość misternie konstruowane:
dzieci pełnosprawne muszą wykazywać szczególne walory charakteru i intelektu (zaobserwowane przez szkołę, rodziców), by uczestniczyć w procesie integracji,
dzieci niepełnosprawne muszą mieć stosowne orzeczenie z poradni psych. – pedagog. I skierowanie z Urzędu Miasta; nie wszystkie schorzenia i niepełnosprawności kwalifikują do nauczania integracyjnego,
nauczyciel wspomagający (pedagog specjalny) zawiaduje tym procesem, ale nie wyręcza nikogo w jego zadaniu!
jeśli rodzic wyraża akces swego dziecka do takiej klasy, przyjmuje do wiadomości, że będzie ono brać udział w pomaganiu niepełnosprawnym kolegom, że oczekiwania wobec niego są większe, niż w klasie zwykłej. I nie jest to żaden wyzysk, tylko wysiłek wzmożonej pracy nad sobą, by być istotą w pełni społeczną. Jest to nauka godzenia własnych ważnych interesów z interesami drugiego człowieka i rozwijania się w kontakcie ze społeczeństwem.
Mamy poczucie pewnej elitarności tych klas, gdyż nie są to klasy masowe, a rodzice, dzieci i nauczyciele wiedzą o zwiększonej uwadze zwróconej na uczniów. Aktywność wszystkich stron jest zwykle zwiększona, a wyższa świadomość przekłada się na zaangażowanie w proces szkolny, więc paradoksalnie, w trudniejszej klasie daje się zdziałać więcej.

SZKOŁA PODSTAWOWA
PROCEDURA KIEROWANIA DZIECKA CHOREGO D0 KLASY INTEGRACYJNEJ
SZKOŁA PODSTAWOWA. Dobór dzieci do klas integracyjnych, począwszy od oddziału zerowego, jest także przemyślany:
w formie wywiadu z przedszkoli i od rodziców zbieramy informacje o dzieciach i kwalifikujemy do danego zespołu,
wielkie znaczenie ma deklaracja rodzica – ci bardzo świadomi dopytują się o miejsca w takiej klasie (ograniczona liczba), bo wiedzą, że zyski są niebywałe:
komfort pracy w małym zespole,
pełna uwaga nauczyciela prowadzącego i wspomagającego (mniejsza liczba uczniów),
duża indywidualizacja procesu dydaktycznego wobec wszystkich dzieci (konieczność stymulowania na różnych poziomach i w różny sposób),
dobroczynny wpływ na charakter i umiejętności społeczne – co omówiono powyżej.
